Kolçak

Armband die door vrouwen in paren, om de bovenarmen gedragen werd. Veltman noemt deze "ikaj meudoeroe", "zeer ouderwetsch". Een "ikaj" is een bovenarmband, en de toevoeging "meudoeroe", betekent "doornachtig", dit vanwege de vele uitsteeksels op de armband. De band is rijk gedecoreerd met o.a. gedraaid metaalkoord (poeta talòë), figuren van elkaar gesoldeerde bolletjes (viskuit genaamd, ofwel boh eungkot), figuren van draad (filigraan) en opgesoldeerde platte ronde goudschrijfjes. Geen van deze technieken kon worden toegepast in suasa, de goud-koper legering waaraan in Aceh de voorkeur werd gegeven. Deze armband is dan ook in goud uitgevoerd. Suasa heeft een rode glans, vanwege het hoge kopergehalte. Om goud met een laag kopergehalte toch roder te maken, werd een chemisch procedé toegepast. Eerst werd het goud gereinigd in een mengsel van ingekookt citroensap, wat water en zout. Dan werd het goud ongeveer een uur lang gekookt in een mengsel van twee delen salpeter (meusi), een deel aluin (tawaih), en een deel zout (sira). Nadat het goud even op een kolenvuurtje was gedroogd, werd de behandeling herhaald, in de eerder gebruikte, met water aangelengde vloeistof. Middenop de armband